Πολύχρωμο κολιέ στο άψε σβήσε!

Ναι… σε λίγο καιρό τελειώνουν τα σχολεία και τις περισσότερες μαμάδες τις πιάνει πανικός στην σκέψη ότι δεν θα ξέρουν πως να απασχολήσουν τα παιδιά στο σπίτι!

Μια μικρή τόσο δα μικρούλα ιδέα λοιπόν σας έχω που θα σας κάνει να απορήσετε με το πόση ώρα θα δημιουργούν.

Τα υλικά απλούστατα:

  • μερικά λαστιχάκια που θα τα κόψετε και θα ενώσετε μεταξύ τους με μικρούς κόμπους
  • μερικά πολύχρωμα καλαμάκια.

Αν τα παιδιά είναι μικρά τότε θα αναλάβετε εσείς να κόψετε απο πριν τα καλαμάκια σε μικρά κομματάκια. Αν όχι τότε αφήστε τα με ένα παιδικό ψαλιδάκι να τα κόψουν μόνα τους με την παρουσία σας.

Αυτό ήταν! Αφήστε τα να περάσουν τα κομματάκια στα λάστιχα και να φτιάξουν κολιέ και βραχιόλια για εκείνα και τις φίλες τους. Τόσο απλά!

Στο τέλος κάντε τον τελευταίο κόμπο για να ενωθεί το κολιέ και είναι έτοιμα!

IMG_0430

Πάρτι στο σπίτι ή στον παιδότοπο;

Πάρτι στο σπίτι ή σε παιδότοπο; Ένα δίλημμα με το οποίο όλοι οι γονείς θα έρθουν «αντιμέτωποι» κάποια στιγμή!

Η απόφαση «δύσκολη» και εξαρτάται από τον αριθμό των καλεσμένων και την ηλικία των παιδιών. Ο παιδότοπος προσφέρει τόσο δελεαστικές απαντήσεις σε βασικά θέματα όπως χώρος, εκτόνωση, τσιρίδες, τρέξιμο και δεν έχεις να ασχοληθείς με τίποτα άλλο, εκτός αν έχεις όρεξη για προσωπικό μενού κτλ. Ούτε σκουπίσματα, ούτε ψίχουλα παντού, ούτε ζημιές, ούτε τίποτα! Μμμ …δελεαστικό.

Η επιλογή για το σπίτι από την άλλη φαντάζει βουνό γιατί όλα πέφτουν πάνω σου, πριν, κατά την διάρκεια και μετά! Μμμ να συνεχίσω ή να διαλέξω και εγώ παιδότοπο και να τελειώνουμε; χι χι χι

Για το οικονομικό κομμάτι δεν θα μιλήσω μιας και έρχεται μάλλον μια ή άλλη.

Όπως καταλάβατε λοιπόν φέτος ήταν η σειρά μας να έρθουμε αντιμέτωποι με αυτό το «δίλημμα».

Να το κάνουμε οικογενειακά με κανα δυο ξαδελφάκια ή να καλέσουμε και φίλους; Ο κατάλογος με τα παιδάκια όμως έτσι μεγάλωνε και η ιδέα του να υπάρχουν γύρω στα 8-10 παιδάκια να τρέχουν και να τσακώνονται μέσα στο σπίτι φάνταζε καρφί για τον παιδότοπο.

Μετά όμως σκέφτηκα ότι ίσως τα πράγματα μπορεί να μην ήταν τόσο «φοβερά» όσο φάνταζαν. Πόσο δύσκολο θα ήταν να κοντρολάρεις μερικά παιδιά σε ένα παιδικό πάρτι; Όλες οι ιστορίες που όλοι μας έχουμε ακούσει κατα καιρούς από το φιλικό μας περιβάλλον για ζημιές και ένα γενικό χαμό τελειώνοντας το πάρτι, ερχόταν να με προειδοποιήσουν. Αλλά από την άλλη να με προκαλέσουν παράλληλα. Γιατί δηλαδή θα πρέπει να βρίσκεις για τις επόμενες 2 μέρες κεφτεδάκια κάτω από καναπέδες και τούρτα στο πάτωμα; Πραγματικά αναρωτιέμαι και παράλληλα θυμώνω. Όταν βλέπεις κάτι τέτοιο είναι θέμα ευγενείας να μην μιλήσεις; Να μην φωνάξεις; Ότι τι; Θα παρεξηγηθούν οι μαμάδες; Και που είναι οι μαμάδες αυτές όταν το παιδί παίζει με το φαγητό του; Δεν πρέπει πρώτα εκείνες να επέμβουν να σε βγάλουν από την δύσκολη θέση; Αν γινόταν το αντίθετο εκείνες τι θα έκαναν;

Δεν ξέρω την γνώμη σας αλλά εγώ πιστεύω ότι όταν γίνεται κάτι για να περάσουν τα παιδιά καλά, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει η πλήρης αναρχία ή να παιδεύονται οι γονείς μετά για δυο μέρες. Άρα; Μονόδρομος. Παιδότοπος και όλοι καλά και αγαπημένοι!

Μμμ…εκείνο το κομμάτι της πρόκλησης όμως ξαναερχόταν στην επιφάνεια και με τσιμπολόγαγε…Ερχόταν να μου θυμίσει ότι υπάρχει και η άλλη πλευρά. Της συνεννόησης και της διασκέδασης. Δεν θέλει κόπο θέλει τρόπο 😉

Αφού το έφτιαξα λίγο στο μυαλό μου η απόφαση βγήκε! Γενέθλια στο σπίτι…

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ASPERGER

Σύμφωνα με το άρθρο της Ειδικής Παιδαγωγού Α. Σταμπολτζή το σύνδρομο Asperger οφείλεται κυρίως σε γενετικούς και βιολογικούς παράγοντες οι οποίοι μπορούν να εμποδίσουν τις γνωστικές και κοινωνικές δεξιότητες που διαμορφώνουν την συμπεριφορά και την προσωπικότητα του ατόμου και έτσι να μην μπορεί αυτό να  ενταχθεί και να αναπτυχθεί φυσιολογικά μέσα στην κοινωνία στην οποία ζει.

Το σύνδρομο Asperger ανήκει στις διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές και είναι μια ήπια και λειτουργική μορφή αυτισμού που επηρεάζει την δυνατότητα επικοινωνίας του ατόμου καθώς και τις κοινωνικές επαφές του. Πήρε το  όνομά του από τον ψυχίατρο Hans Asperger to 1944 όπου παρατηρήθηκε η δυσκολία κάποιων εφήβων να ενταχθούν κοινωνικά μέσα σε μια ομάδα. Το σύνδρομο αυτό αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστή οντότητα στα τέλη της δεκαετίας του ’80.

Υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά τα οποία σχετίζονται και με τον αυτισμό. Ενώ τα παιδιά έχουν ανεπτυγμένο λεξιλόγιο δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν και να  δημιουργήσουν κοινωνικές επαφές. Επίσης, εμφανίζουν περιορισμένα ενδιαφέροντα και ικανότητες, επαναλαμβάνουν δραστηριότητες και κινήσεις που κάνουν ή  βλέπουν, παρουσιάζουν ελλείμματα στην αμοιβαία κοινωνική συναλλαγή και ο τρόπος ομιλίας τους είναι υπερβολικά ακριβής, μονότονος, ασυνήθιστος και  σχολαστικός. Τα παιδιά με Asperger έχουν φυσιολογική και πάνω νοημοσύνη καθώς και εξέλιξη του λόγου, μπορούν να κάνουν χρήση της γραμματικής αρκετά νωρίς και με την κατάλληλη βοήθεια έχουν καλή επίδοση στο σχολείο. Το σύνδρομο αυτό εμφανίζεται σε ηλικία 5 και 8 ετών και η συχνότητα εμφάνισής του είναι περίπου 0,25℅ του πληθυσμού. Σε άλλες περιοχές η συχνότητα εμφάνισής του μπορεί να είναι και μεγαλύτερη και υπολογίζεται ότι τα αγόρια μπορεί να εμφανίσουν περισσότερο αυτό το σύνδρομο σε σχέση με τα κορίτσια.

Χαρακτηριστικά που εμφανίζουν τα άτομα αυτά είναι ότι ενώ θέλουν να δημιουργήσουν φιλίες δεν μπορούν διότι δεν γνωρίζουν τους κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς, δεν κατανοούν τη μη-λεκτική επικοινωνία και δεν μπορούν να  μοιραστούν τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους. Ακόμη, δεν μπορούν να επικοινωνήσουν γιατί χρησιμοποιούν λέξεις ασυνήθιστες, δεν μπορούν να  σταματήσουν όταν μιλάνε, δεν καταλαβαίνουν το χιούμορ και το μεταφορικό λόγο και εμφανίζουν δυσκολίες στον πραγματολογικό και σημασιολογικό τομέα της γλώσσας.

Επιπλέον, απομνημονεύουν εύκολα ο,τιδήποτε όμως δυσκολεύονται να κατανοήσουν διάφορες αφηρημένες έννοιες, αναπτύσσουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε κάποιο συγκεκριμένο χόμπι και δεν ασχολούνται με τίποτα άλλο, αναστατώνονται σε κάθε αλλαγή και δεν μπορούν να προσαρμοστούν σε κάτι καινούριο με αποτέλεσμα να αγχώνονται και να φοβούνται την αποτυχία και την απόρριψη. Αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα στο σχολείο και το 50℅-90℅ είναι αδέξια σε κάθε πρακτική δραστηριότητα που απαιτεί συντονισμένες κινήσεις.

Τα αίτια αυτής της νευρολογικής διαταραχής δεν είναι ακόμα γνωστά. Παρ’όλα αυτά παιδιά με Asperger μπορεί να εμφάνισαν βλάβες στα εγκεφαλικά κύτταρα από προγεννητικά και περιγεννητικά προβλήματα. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι τα αίτια οφείλονται σε βιολογικούς/γενετικούς παράγοντες,σε ένα πολύ μικρό αριθμό δομικών ανωμαλιών του εγκεφάλου καθώς και ίσως σε κληρονομικούς παράγοντες.

Η διάγνωση των παραπάνω χαρακτηριστικών του συνδρόμου είναι πολύ δύσκολη καθώς σχετίζεται με τον αυτισμό. Ωστόσο, γίνεται από διάφορους γιατρούς όπως παιδοψυχίατρο, ψυχολόγο και Λογοθεραπευτή και περιλαμβάνει ένα πλήρες ιατρικό και αναπτυξιακό ιστορικό του παιδιού, χορήγηση ψυχομετρικών και νευροψυχολογικών δοκιμασιών, αξιολόγηση των επικοινωνιακών ικανοτήτων του και ψυχιατρική  εξέταση για πιθανά συνοδά προβλήματα. Στο σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας το παιδί δεν μπορεί να διατηρήσει την προσοχή του λόγω των εξωτερικών και οπτικών ερεθισμάτων ενώ στο σύνδρομο Asperger επικεντρώνει την προσοχή του σε ένα συγκεκριμένο τομέα.

Όσον αφορά την εκπαίδευση, τα άτομα αυτά μπορούν να φοιτήσουν σε κανονικό σχολείο έχοντας βοήθεια από κάποιο βοηθητικό δάσκαλο καθώς και από τους ίδιους τους γονείς κάνοντας εξάσκηση και στο σπίτι. Διάφορες τεχνικές διδασκαλίας που μπορούν να εφαρμοστούν στο σχολείο και στο σπίτι είναι οι ακόλουθες:

 

  • Να μην υπάρχουν μεγάλες αλλαγές της καθημερινότητάς τους αλλά οι δραστηριότητες να είναι οργανωμένες και να αποφεύγουμε τις εκπλήξεις.
  • Οι κανόνες της τάξης και του σπιτιού πρέπει να είναι απλοί και κατανοητοί.
  • Ακούμε μέσα στην τάξη και στο σπίτι μαγνητοφωνημένους διαλόγους, τους μιμούμαστε και μαθαίνουμε τις βασικές αρχές μιας συζήτησης.
  • Ενθαρρύνουμε τα παιδιά σε ομαδικά παιχνίδια έτσι ώστε να δημιουργήσουν φιλίες και προσπαθούμε να προσελκύσουμε το ενδιαφέρον τους σε όλους τους τομείς.
  • Χρησιμοποιούμε οπτικά ερεθίσματα, βοηθήματα και ιστορίες με κοινωνικό περιεχόμενο, μίμηση και παιχνίδια ρόλων.
  • Αποφεύγουμε το χιούμορ, τον μεταφορικό λόγο ή τις αφηρημένες έννοιες.
  • Πρέπει να έχουμε ένα τετράδιο επικοινωνίας με τους γονείς για να σημειώνουμε τις καθημερινές δραστηριότητες του παιδιού.

 

Στο μέλλον τα άτομα με Asperger μπορούν να ασχοληθούν με κάποια επαγγέλματα που να έχουν ένα σταθερό καθημερινό πρόγραμμα χωρίς αλλαγές (υπάλληλος γραφείου, προγραμματιστής Η/Υ κ.λπ.). Επίσης, οι συνάδελφοι και ο εργοδότης τους πρέπει να δείξουν κατανόηση για να βοηθήσουν αυτά τα άτομα να μην έχουν άγχος και ανασφάλεια με ό,τι κι αν ασχολούνται στην καθημερινότητά τους.

Επομένως, όταν ένα παιδί εμφανίζει τα εξής χαρακτηριστικά: προβλήματα αναπνοής κατά τη γέννα, άργησε να πει τις πρώτες λέξεις και να περπατήσει, η κατανόηση του λόγου του είναι πιο πίσω από την ικανότητα έκφρασης, δεν καταλαβαίνει αυτά που διαβάζει, δεν αναπτύσσει κοινωνικό παιχνίδι και είναι αδέξιο, δυσκολεύεται να κατανοήσει τους κανόνες ενός παιχνιδιού και μιλάει με σχολαστικό και επίσημο τρόπο τότε έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα ενός παιδιού με σύνδρομο Asperger.

 

Κατερίνα Αλεξίου

Λογοθεραπεύτρια

Δυσλεξία

     Η Δυσλεξία δεν είναι διαταραχή της εκφοράς του λόγου καθώς δεν επηρεάζεται η άρθρωση και η ομιλία εκτός και αν συνυπάρχει και άλλη διαταραχή μαζί της. Υπάρχει δυσκολία στην επεξεργασία του γραπτού λόγου επομένως και στην ανάγνωση αλλά και στην εκμάθηση της ορθογραφίας των λέξεων και στην αυτοματοποίηση της ορθογραφικής ικανότητας. (Μαυρομάτη 1995)

Αυτή η ειδική αδυναμία εκμάθησης της ανάγνωσης και της γραφής δεν έχει να κάνει με τα συνηθισμένα πλαίσια επίδοσης του κάθε μαθητή και δεν σχετίζεται με την νοητική καθυστέρηση. Η νοημοσύνη του παιδιού είναι σχετικά καλή ή και πάνω από το μέσο όρο. Είναι πιο συχνή στα αγόρια σε αναλογία 4 προς 1, σε σχέση με τα κορίτσια. Από ιατρικής πλευράς, κατά 85% είναι κληρονομική και είναι εγγενής αδυναμία εκμάθησης ανάγνωσης και γραφής μαθητών με φυσιολογική νοημοσύνη.

Οι τομείς που επηρεάζονται είναι η φωνολογία (αδυναμία σύνδεσης φωνήματος-γραφήματος), η μορφολογία (αδυναμία σύνδεσης μορφής και σημασίας), η σύνταξη (δυσκολία κατανόησης και παραγωγής πολύπλοκων συντακτικά προτάσεων με συνέπεια τις απλές συντακτικές δομές), η σημασιολογία (μερική αδυναμία σύνδεσης της φωνολογικής και γραφημικής εικόνας της λέξης με την σημασία της και δυσκολίες κατανόησης και παραγωγής κατάλληλου λόγου). Θεωρείται η σημαντικότερη μαθησιακή δυσκολία γιατί περιλαμβάνει στοιχεία από όλες τις μορφές των ειδικών μαθησιακών δυσκολιών ενώ προεκτείνεται και στη μαθηματική σκέψη. (Τομαράς 2012)

Διακρίνεται σε δυο μεγάλες ομάδες, την επίκτητη και την ειδική ή εξελικτική δυσλεξία. Στην επίκτητη υπάρχει δυσκολία ή ανικανότητα επεξεργασίας του γραπτού λόγου. Οι ικανότητες της ανάγνωσης, γραφής και ορθογραφίας είχαν αποκτηθεί πλήρως αλλά χάθηκαν ή ελαττώθηκαν εξαιτίας κάποιου εγκεφαλικού τραυματισμού στην πλευρικο-κροταφική χώρα του αριστερού ημισφαιρίου. Η ειδική ή εξελικτική χωρίζεται σε οπτική και ακουστική δυσλεξία

            Τα συμπτώματα των μαθητών με δυσλεξία είναι τα εξής:

Ανάγνωση

  • Ανάγνωση με αργό ρυθμό χωρίς ροή και συλλαβίζοντας χωρίς να βγαίνει κάποιο νόημα, κομπιάσματα, επαναλαμβάνουν, σταματούν ή χάνουν την σειρά στο βιβλίο
  • Κουράζονται εύκολα και η κατανόηση του κειμένου είναι ελλιπής με πολλά λάθη
  • Παρεμβάλλουν άσχετα φωνήματα σε λέξεις που διαβάζουν
  • Αντικατάσταση λέξεων με άλλες που έχουν παρόμοια σημασία
  • «Καθρεπτική» ανάγνωση (το «αχ» το διαβάζουν «χα»)
  • Δυσκολεύονται να προφέρουν ασυνήθιστες πολυσύλλαβες λέξεις
  • Παραλείπουν, προσθέτουν, αντιμεταθέτουν και αντικαθιστούν γράμματα, συλλαβές και λέξεις
  • Δυσκολία διάκρισης διαφορετικών λέξεων που περιλαμβάνουν ίδια γράμματα (το «στη» το διαβάζουν «της»)
  • Λάθος προφορά φωνηέντων

 

Γραφή

  • «Καθρεπτική» γραφή (γράφουν «κάσα» αντί «σάκα»)
  • Χρησιμοποιούν κεφαλαία γράμματα μαζί με μικρά ή και τα παραλείπουν
  • Ατελής ευθυγράμμιση των λέξεων πάνω στο χαρτί
  • Κακογραφία, μουτζούρες, ακαταστασία, κενά ανάμεσα στις λέξεις, απουσία σημείων στίξεως και τόνων και κατάργηση των διαστημάτων
  • Αντικαταστάσεις γραμμάτων που μοιάζουν οπτικά και γενικές αντικαταστάσεις
  • Σύγχυση στην ακουστική διαφοροποίηση των φθόγγων (το «ζ» το κάνει «σ»)
  • Συχνή αντικατάσταση του γράμματος «ρ» με τον αριθμό 9
  • Παραλείψεις, αντιμεταθέσεις και προσθήκες γραμμάτων μέσα στην ίδια λέξη
  • Προσθέσεις, αντιμεταθέσεις, παραλείψεις συλλαβών και αντικαταστάσεις λέξεων
  • Σύγχυση χρήσης συμφωνικών συμπλεγμάτων (το «ρτ» το κάνει «τρ»)
  • Συντακτικά λάθη στις φράσεις

 

Ορθογραφία

  • Πολλά ορθογραφικά λάθη ακόμα και αν έχουν διδαχθεί τις σωστές καταλήξεις
  • Λάθη στην αυθόρμητη γραφή ενώ συνήθως όχι στην αντιγραφή των λέξεων
  • Κακογραφία και «κόψιμο» των λέξεων ενώ τις ενώνουν όλες μαζί χωρίς να υπάρχουν κενά
  • Δεν μπορούν να αναγνωρίσουν τα λάθη τους και να συνδέσουν την ορθογραφία των λέξεων με αυτό που δηλώνουν
  • Πολλά διαφορετικά λάθη συνέχεια σε ίδιες λέξεις

 

Χωροχρονικός προσανατολισμός

  • Δυσκολία εκτέλεσης διάφορων έργων και γενικά στην αίσθηση του χώρου και του χρόνου
  • Δυσκολία διάκρισης του δεξιά-αριστερά, βορρά-νότου, χθες-αύριο
  • Δεν μπορούν να μάθουν την ώρα ή να διαβάσουν σωστά ένα χάρτη
  • Προβλήματα σε διάφορες καθημερινές λειτουργίες όπως το πώς να δένει τα κορδόνια του ή πως φοράει τα ρούχα του
  • Δυσκολία επανάληψης με την σωστή σειρά στις μέρες, στους μήνες, στην προπαίδεια
  • Δεν μπορούν να αντιγράψουν τις κινήσεις που κάνει ο εργοθεραπευτής ή γυμναστής όταν έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο
  • Δεν οργανώνουν σωστά τη μελέτη τους, την εργασία τους και τον προσωπικό τους χώρο

 

Μνήμη

  • Δεν μπορούν να θυμηθούν και να εκτελέσουν με την σειρά πολλές εντολές μαζί που τους δίνονται προφορικά, να πουν τους μήνες, τις μέρες με την σειρά ή να μάθουν την προπαίδεια
  • Δυσκολία στο να μάθουν ημερομηνίες, ονόματα, τοποθεσίες, χώρες και πρωτεύουσες
  • Σημαντική δυσκολία οπτικής και ακουστικής μνήμης
  • Δεν συγκρατούν το πρόγραμμα των υποχρεώσεών τους
  • Ανεπάρκεια μακροπρόθεσμης μνήμης και μικρή έκταση και διάρκεια βραχύχρονης μνήμης με συνέπεια να ξεχνούν τις οδηγίες του δασκάλου και τις εργασίες που έχουν να κάνουν καθώς και που βάζουν τα πράγματά τους.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΛΕΞΙΟΥ

Λογοθεραπεύτρια

Μια μικρή παρουσίαση και μια καινούργια συνεργασία

Την Κατερίνα την γνώρισα πρόσφατα, είδα την επαφή της με τα παιδιά και πολύ σύντομα συζητήσαμε για το ότι θα μπορούσε να βοηθήσει τους αναγνώστες του blog σε διάφορα θέματα λόγου που τυχόν αντιμετωπίζουν με τα παιδιά τους. Έτσι λοιπόν αν και άργησα λίγο, η ώρα έφτασε να εγκαινιάσουμε αυτή μας την συνεργασία 🙂

Η Κατερίνα είναι Πτυχιούχος τμήματος Λογοθεραπείας Α.Τ.Ε.Ι. Καλαμάτας και ενώ μου έστειλε το βιογραφικό της για να το αναρτήσω στην πράξη κάτι τέτοιο δεν θα ήταν εφικτό μιας και αυτό είναι 5σέλιδο! Έχει παρακολουθήσει πολύωρα σεμινάρια, πολλές πολλές ημερίδες. Σήμερα εργάζεται σε Επιστημονικό Διαγνωστικό Θεραπευτικό κέντρο της Χαλκίδας και συνεργάζεται με τον Πανευβοικό Σύλλογο Γονέων, Κηδεμόνων & Φίλων Α.με.Α Χαλκίδας «Άνθρωπος, Ελπίδα, Πολιτισμός» που αφορά άτομα με αναπηρία(Διανοητική Καθυστέρηση, Διανοητική Αναπηρία, Σύνδρομο Down, Σύνδρομο William, Διαταραχές συμπεριφοράς, Διαταραχή ελλειματικής προσοχής-υπερκινητικότητα, Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή).

10989177_845544958833667_2019221573480210338_n

 

Την υποδεχόμαστε λοιπόν με χαρά και την ευχαριστώ προκαταβολικά για τον χρόνο που θα αφιερώσει στο blogοσπιτάκι μας

Summer Happy School στα Ψαχνά Ευβοίας

Σας παραθέτω το Δελτίο Τυπου που έβγαλε ο Δήμος Διρφύων και οι Πολίτες εν γνωσει και αφορά ενα διαφορετικό είδος σχολειου με πολλές πολλές δραστηριότητες που θα λειτουργήσει απο τις 16 Ιουνίου στα Ψαχνά και μπορούν να παρακολουθήσουν παιδιά ηλικίας απο 3-12 ετων.

SUMMER HAPPY SCHOOL – ΔΗΜΟΣ ΔΙΡΦΥΩΝ & ΜΕΣΣΑΠΙΩΝ – ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ – ΨΑΧΝΑ ΕΥΒΟΙΑΣ –

Ενα διαφορετικό σχολείο καθαρά ψυχαγωγικό και επιμορφωτικό ξεκινάει στις 16 Ιουνίου στα Ψαχνά. Είναι το πρώτο που θα λειτουργήσει στην Ελλάδα με τη συγκεκριμένη μορφή και το διοργανώνουν οι Πολίτες Εν Γνώσει υπό την αιγίδα του Δήμου Διρφύων – Μεσσαπίων και την υποστήριξη της Εθελοντικής Οργάνωσης «Ανάσα»Το Summer Happy School θα λειτουργήσει με πολλές στοχευμένες δραστηριότητες, όπως η ιππασία, οι αθλοπαιδιές, (μπάσκετ, βόλευ κ.λ.π), το θεατρικό παιχνίδι, η δημιουργική σκέψη, η ανάγνωση παιχνδιών, τα εικαστικά, τις κατασκευές με πηλό και άλλα υλικά, την ξένη γλώσσα με τη μορφή παιχνιδιού, την φωτογραφία και τον κινηματογράφο,τις περιβαλλοντικές δράσεις ακόμη τη ζαχαροπλαστική κ.α.Στόχος του συγκεκριμένου θερινού παιδικού σχολείου είναι η γνώση μέσα από διασκεδαστικούς τρόπους, το παιχνίδι, την χαρά, την ξεγνοιασιά, τη δημιουργία και την άντληση γνώσεων και εμπειριών μέσα από αυτούς.
Η διάρκεια του SUMMER HAPPY SCHOOL θα είναι από 16 Ιουνίου έως 15 Ιουλίου (με δυνατότητα παράτασης ενός ακόμη μήνα), οι ώρες λειτουργίας του από τις 09.00 π.μ. έως και 15.00 ενώ θα στεγαστεί στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Ψαχνών.

Το κόστος συμμετοχής είναι για ένα παιδί 120€ για δύο παιδιά από 90€ και για τρία παιδιά από 70€ το κάθε ένα.
Ειδικές τιμές θα γίνουν στα παιδιά που και οι δύο γονείς είναι άνεργοι (προσκομίζοντας την κάρτα ανεργίας τους) καθώς και στις περιπτώσεις που ένας από τους δύο γονείς είναι δότης οργάνων ή άτομο με ειδικές ανάγκες.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να έχουν πρόσβαση στην ιστοσελίδα του εκπαιδευτικού φορέα «Πολίτες Εν Γνώσει» www.peg.gr όπου μπορούν ηλεκτρονικά να συμπληρώνουν τη φόρμα εγγραφής

Χρόνος… χρόνος… χρόνος

Αν κάνεις ένα γκάλοπ και ρωτήσεις πολλούς ανθρώπους θα δεις ότι οι περισσότεροι δεν έχουν τον χρόνο που θα ήθελαν.

Μας λείπει χρόνος πραγματικά όμως; Εμείς δημιουργούμε εμπόδια στον εαυτό μας; Αν ναι, γιατί; Και όταν πραγματικά δεν έχουμε χρόνο αξίζουν την προσοχή μας όλα αυτά πραγματικά; Σε βάθος χρόνου; Αντιλαμβανόμαστε πόσα πράγματα «χάνουμε» όταν τρέχουμε για τόσα και τόσα;

Δεν ξέρω….Ο χρόνος είναι μια πολύ σχετική έννοια. Όταν απολύθηκα, πίστευα ότι θα έχω όλο τον χρόνο που δεν είχα να κάνω πράγματα που δεν έκανα. Τι έγινε τελικά; Τιποτα. Οι μέρες περνάνε πάρα πολλές φορές χωρίς να το καταλάβω. Οι δουλειές του σπιτιού μου «κλέβουν» το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μου και πάλι τα πράγματα δεν είναι όπως θα τα ήθελα. Μάλλον μόνη μου με μπλοκάρω κατα βάθος. Ολο ψάχνω ελεύθερο χρόνο για τις αγαπημένες μου ασχολίες και όλο δεν τον έχω, ενώ ξέρω ότι αν δω τον εαυτό μου «σαν τρίτος» μπορώ να τον έχω. Με μια πιο καλή διαχείριση ίσως; Με μερικές αλλαγές πάλι ίσως; Ενώ έχω την τύχη να μην έχω ανθρώπους γύρω μου που να με βομβαρδίζουν με πολλά και ανόητα «πρέπει» παρόλα αυτά έχω τον εαυτό μου να γεμίζει αυτά τα «κενά». Έχω ένα πλάνο στο μυαλό μου που θεωρώ ότι μέσα στην ημέρα πρέπει / θέλω / καλό θα ήταν / θα ήμουν τέλεια να κάνω αυτό και αυτό και όταν καταλήγω λόγω χρόνου / διάθεσης / εξωτερικών παραγόντων / όρεξης να κάνω λιγότερα απο αυτά που έχω ορίσει, αρχίζουν οι καμουφλαρισμένες «τύψεις» και ότι «δεν προλαβαίνω» οπότε νιώθω ότι ο χρόνος δεν μου αρκεί κτλ. Πολλές φορές μόνοι μας μπλοκάρουμε τους εαυτούς μας.

Και το βασικό και το πιο λογικό ξέρετε πιο είναι; Η υγεία μας! ‘Ολοι φυσικά έχουμε μια ημερομηνία λήξης. Για όλους θα έρθει μια μέρα που θα είναι η τελευταία μας. Όλοι το γνωρίζουμε και υποτίθεται ότι το έχουμε συνειδητοποιήσει. Αμ δε! Ολοι νομίζουμε ότι έχουμε πολύυυυυυυυυυ χρόνο μπροστά μας (και μακάρι να είναι έτσι)

Αν ποτέ (δεν το εύχομαι για κανέναν) έρθεις αντιμέτωπος με κάποιο πρόβλημα υγείας που θα σου φέρει την ιδέα του τέλους πιο κοντά τότε βλέπεις διαφορετικά τα πράγματα. Τότε μόνο αρχίζει ο χρόνος που σου δίνεται σαν δώρο καθε μέρα να αποκτά μοναδική αξία που θέλεις και πρέπει να τον σπαταλάς σε πράγματα που έχουν αξία. Δεν είναι κακό που και που να σκεφτόμαστε κάπως έτσι ώστε να εκτιμούμε όσα έχουμε για όσο τα έχουμε.

Ας σκεφτούμε, ας ζυγίσουμε, ας αξιοποιήσουμε! Λίγο σκέψη ποτέ δεν έβλαψε κανέναν!

Ενα ημερολόγιο απο τα χεράκια σας

Μια όμορφη και οικονομική ιδέα για ένα μικρό συμβολικό δωράκι φτιαγμένο απο τα χεράκια του παιδιού σας είναι ένα ημερολόγιο. Ή ένα μπλοκ ζωγραφικής 🙂

Αυτά που θα χρειαστείτε είναι :

  • Μερικά φύλλα Α4
  • Ένα κομμάτι χαρτόνι σε ότι χρώμα σας αρέσει
  • Ένα περφορατερ
  • Αυτοκόλλητα, γκλίτερ, μαρκαδόρους
  • Κορδέλα
  • και πολύ φαντασία

Η εκτέλεση είναι απλή. Κόβουμε το χαρτόνι στις διαστάσεις των φύλλων χαρτιού και περιβάλλουμε τα φύλλα τα οποία αφού τα κρατάμε όλα μαζί ενωμένα ώστε να είναι ίσα σαν ένα τετράδιο, με το περφορατερ ανοίγουμε δυο ή τέσσερις τρύπες ανάλογα το γούστο μας.

Με την κορδέλα δημιουργούμε ένα δέσιμο στο ημερολόγιο και στην συνέχεια ζωγραφίζει το παιδί κάτι που του αρέσει στο εξώφυλλο και στο οπισθόφυλλο ή το στολίζουμε με αυτοκόλλητα ή τονίζουμε κάποιες λεπτομέρειες με γκλιτερ. Φαντασία να υπάρχει και όλα θα γίνουν τέλεια 🙂

Η πρώτη μας δοκιμή έγινε με ένα λευκό χαρτόνι που το είχαμε σπίτι συμπτωματικά και παρόλο που ήταν λίγο πρόχειρο το αποτέλεσμα μας άρεσε αρκετά οπότε η πρώτη που της ήρθε στο μυαλό ήταν η φίλη της η Μαριάννα και ανυπομονούσε να φτιάξουμε ακόμα ένα για εκείνη και ένα ακόμα για μια άλλη της φίλη και ένα ακόμα για … 🙂

Απο ένα βιβλίο των forever friends με κατασκευές που είχαμε πάρει στο παρελθόν, φτιαξαμε και ένα φακελάκι με αντίστοιχη κάρτα όπου έγραψε τις ευχές τις για την φίλη της. Αλλά μια καρτούλα πάλι με χαρτονάκι και ένας αντίστοιχος φάκελος ειναι εύκολο να γίνει και απο μόνοι σας 🙂

Στο τέλος της έφτιαξα μια διάφανη θηκούλα απο μεγάλο ρολό ζελοφάν, κολλήσαμε πάνω ένα πιο μικρό καρτελάκι που γράψαμε το όνομα της φίλης της, βάλαμε καραμελάκια και την καρτούλα μας μέσα και το δωράκι μας ήταν έτοιμο!

Αν χρησιμοποιήσετε λευκά φύλλα και ορθογώνια τότε μπορείτε πολυ εύκολα να φτιάξετε ένα λεύκωμα ή ένα μπλοκ ζωγραφικής.

Αφήστε τα παιδιά να δημιουργήσουν διάφορα σχέδια, να πειραματιστούν, να παίξουν με τα χρώματα και κάθε ένα θα είναι απλά μοναδικό!

 

Μερικές ωραίες ιδέες για τον φυσιολογικό ορό

Μεγάλο θέμα ο φυσιολογικός ορός και νομίζω ότι καμία μαμά δεν θα ξεχάσει την πρώτη φορά που το έβαλε στο μωράκι της.

Όταν το πρωτοδοκιμάσαμε στην μικρή μου, ήρθε να μου δείξει η νύφη μου που είχε ήδη πάρει το κολάι μιας και ανιψιός μου ήρθε πρώτος και είχε λίγο χρόνο να συνηθίσει. Με τον που είδα την κόρη μου να «πνίγεται» απο το -λογικό – κλάμα μιας και κάτι εισέβαλε τόσο ξαφνικά στην μύτη της είπα:

«Θα αστειεύεστε που θα κάνω εγώ κάτι τέτοιο!» Και φυσικά όχι μόνο έμαθα να το κάνω, όχι μόνο βρήκα τον τρόπο να διαχειριστώ την αντίδρασή της, όχι μόνο έπαιξα μαζί της για να το διακωμωδίσουμε και να το δεχτεί και τώρα πια, το κάνει μόνη της και εγώ χαμογελάω με την αποφασιστικότητά της ότι «μπορώ και θα το κάνω!»

Επίσης δεν θα ξεχάσω την πρώτη φορά που έβαλα εγώ φυσιολογικό ορό που μου ήρθε περίεργα και κόντεψα να πνιγώ. «τώρα την καταλαβαίνω καλύτερα» σκέφτηκα και απόρησα που εκείνη το είχε συνηθίσει

Διάβασα ένα κείμενο που πραγματικά αξίζει να το διαβάσετε αν αντιμετωπίζετε γκρίνιες με το μωρό σας εξαιτίας των αστείρευτων ιδεών που βρήκε η μαμά για να αγαπήσει το παιδί της τους ορους 🙂

Αυτό το κείμενο που την ώρα που το διάβαζα χαμογελούσα, με έκανε να θυμηθώ τις δικές μας πρώτες φορές 🙂

 

Εφτασαν και τα γενέθλιά μας!

Όλο ρώταγε «πόσο έχουμε ακόμα μέχρι να φτάσουν τα γενέθλιά μου?» και ξανά και ξανά μέχρι που τελικά έφτασαν 🙂

Της είχαμε πει ότι αφού της άρεσε το «Ψυχρά και ανάποδα» θα δοκιμάσουμε να της φτιάξουμε έναν χιονάνθρωπο για την τούρτα των γενεθλίων της. Και έτσι και έγινε. Η τούρτα αυτή είναι πιο «κεϊκένια» (καινούργια λέξη 😉 σε σχέση με την γάτα που είχαμε κάνει την προηγούμενη φορά.

Πάμε να δούμε τα υλικά λοιπόν 🙂 (η δόση έγινε διπλή. Διαβάστε πρώτα το κείμενο που ακολουθεί με την εκτέλεση και μετά τα υλικά μιας και ο στολισμός είναι θέμα φαντασίας σας και μπορεί να θέλετε άλλα υλικά. Πχ σοκολατένιες ελίτσες αντί για κουμπιά που έβαλα εγώ τελικά στα μάτια)

Για το κέικ:

  • 1 1/2 κούπας αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
  • 1 1/2 κούπας ζάχαρη
  • 1/4 κουταλάκι σόδα
  • 1/2 κουταλάκι αλάτι
  • 1/2 κούπα κακάο
  • 1/2 κούπα μαργαρίνη
  • 3 αυγά
  • 1/2 κούπα γάλα

Για το ράντισμα:

  • Γάλα και λίγο κονιάκ

Για την γέμιση:

  • 1 κιλο σαντιγύ
  • ινδοκάρυδο τριμμένο
  • λίγη τρούφα σοκολάτας
  • γκοφρετάκια τύπου Αμαρέτι

 

Χτυπάμε όλα τα υλικά μαζί στο μίξερ για 4 περίπου λεπτά, αδειάζουμε το μείγμα σε δυο βουτυρωμένα ταψάκια στρογγυλά το ένα λιγο πιο μικρό απο το άλλο (18 εκατ και 22 εκατ) και ψήνουμε στους 175 βαθμούς Κελσίου για μια ώρα. Δεν ξεχνάμε να δοκιμάσουμε νωρίτερα, γύρω στο 40λεπτο, αν έχουν γίνει με την λάμα ενός μαχαιριού μιας και απο φούρνο σε φούρνο υπάρχουν διαφορές

Ξεφορμάρουμε και όταν κρυώσουν τα χωρίζουμε στην μέση με μια κλωστή. Βάζουμε τα δυο μισά στην πιατέλα σχηματίζοντας έτσι τον χιονάνθρωπό μας.

Ραντίζουμε με γάλα και λίγο κονιάκ το παντεσπάνι για να μαλακώσει και να έχει και πιο ωραια γεύση και μετά στρώνουμε μια δόση σαντιγύ βάζουμε τα άλλα μισά παντεσπάνια απο πάνω, ραντίζουμε ξανά και συνεχίζουμε με σαντιγύ.

Καλυμμένος με σαντιγύ

 

Πασπαλίζουμε με το ινδοκάρυδο και τον στολίζουμε ανάλογα με αυτό που έχουμε στο μυαλό μας.

Η σειρά του ινδοκάρυδου

Βάλτε την στο ψυγείο και έτοιμη!

Λίγο εξωγήινο βλέμμα δεν έχει; χι χι χι

Πιο γλυκούλης αυτή την φορά και ….έτοιμος!

 

Το μυστικό της Νίκης

“Το Μυστικό της Νίκης” είναι μια ιστορία κινουμένων σχεδίων (3D animation video), με ελληνικούς χαρακτήρες, που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της καμπάνιας “ΕΝΑ στα ΠΕΝΤΕ” του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης.

Η επίσημη πρώτη δωρεάν κυκλοφορία του DVD έγινε σε εκδήλωση στο Μακεδονία Παλλάς, την Κυριακή, από τη συντονίστρια της καμπάνιας στην Ελλάδα, Έλενα Ράπτη.
“Πρόκειται για μια παραγωγή που έχει στόχο να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει την ελληνική κοινωνία και να φτάσει σε γονείς και παιδιά σε ολόκληρη τη χώρα” εξήγησε η κ. Ράπτη.

“Ηρωίδα της ταινίας είναι η Νίκη, μία μαθήτρια δημοτικού την οποία επισκέπτεται στο σπίτι της ένας ‘φίλος’, όπως τον αποκαλούμε στην ιστορία, θέλοντας να τονίσουμε το γεγονός ότι τα περισσότερα περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης έχουν δράστες πρόσωπα από το φιλικό περιβάλλον των γονιών” πρόσθεσε η κ. Ράπτη, προσθέτοντας ότι όταν ο “φίλος” προτείνει στο κοριτσάκι να το αγγίξει στο εσώρουχο, αυτό αρνείται γνωρίζοντας τον κανόνα.

“Τότε, ο ‘φίλος’ συρρικνώνεται και φεύγει και το κοριτσάκι δέχεται την επίσκεψη μιας νεράιδας, στην οποία αφηγείται ό,τι έχει συμβεί, ενθαρρύνοντας με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά να μιλάνε για τέτοια περιστατικά” τόνισε η συντονίστρια της καμπάνιας.

“Το μυστικό της Νίκης” είναι μια παραγωγή της DVS Design, με την υποστήριξη της Media Strom και του Ιδρύματος Λάτση, που έχει επωμισθεί το κόστος αναπαραγωγής των αντιτύπων, προκειμένου να μοιραστεί σε όλους τους νομούς της χώρας.

Όπως διευκρινίζει η κ. Ράπτη, 70.000 αντίτυπα θα διανεμηθούν στους κεντρικούς δήμους κάθε νομού της Ελλάδας, προκειμένου, στη συνέχεια, ο κάθε Δήμος να μοιράσει τα DVD σε παιδικούς σταθμούς και σχολεία.

Σημειώνεται ότι η ταινία διατίθεται στα ελληνικά και στη νοηματική γλώσσα, ενώ έχει αγγλικούς υπότιτλους και ελληνικούς για όσους έχουν προβλήματα ακοής.

 

 

 

 

πηγή:modernmoms

«Περσέας και Ανδρομέδα»

Τα νέα διαδόθηκαν γρήγορα και σύντομα όλα ήταν έτοιμα για την παράσταση της κας Ρουγγέρη στην Χαλκίδα, «Περσέας και Ανδρομέδα». Ο σύλλογος «Ανθρωπος – Ελπίδα – Πολιτισμός» φρόντισε για αυτό 🙂

Να είμαι ειλικρινής δεν ήξερα κατά πόσο το έργο ήταν για την ηλικία της και πόσα θα της έμεναν από αυτό. Όταν όμως βλέπεις το όνομα της κας Ρουγγέρη σε μια παιδική παράσταση δεν είναι απο τα πράγματα που χάνεις. Ο τρόπος προσέγγισης, τα σκηνικά, οι διάλογοι όλα είναι φτιαγμένα όπως ακριβώς πρέπει.

Την πρώτη φορά που την είχε συναντήσει ενώ ήθελε να την δει στο τέλος ντρεπόταν να πάει κοντά της, ντρεπόταν να βγάλει φωτογραφίες με τους ηθοποιούς και ενώ περιμέναμε με υπομονή την σειρά μας στο τέλος ψιλό-έκανε πίσω. Αρκετό καιρό μετά μου έλεγε κάθε τόσο «πότε θα την ξαναδούμε;» σε ουκ ολίγες επαναλήψεις 🙂

Όταν την είδε στο μπαζάρ του συλλόγου, μας άκουσε όλη η αίθουσα. Σου λέει τώρα «μεγάλωσα» 🙂 Έβγαλε τις φωτογραφίες της, της είπε ποιος μύθος ήταν ο αγαπημένος της και πρέπει να την φώναξε πάνω απο 10 φορές την γυναίκα μέσα στον ενθουσιασμό 🙂

Αφού λοιπόν την προηγούμενη φορά σε ανύποπτο χρόνο άρχισε να μου λέει για τον μύθο του ξυλοκόπου με το τσεκούρι που του έπεσε στο πηγάδι, αποφάσισα ότι θα την πάω και σίγουρα θα κρατήσει πράγματα. Όταν της είπα ότι θα πάμε θέατρο να δούμε τον Περσέα και την Ανδρομέδα της κας Ρουγγέρη, χοροπήδαγε συνεχώς!

Οταν φτάσαμε, δεν κρατιόταν! Πήγε κοντά της και όταν εκείνη την θυμήθηκε και την πήρε αγκαλιά, είχε το χαμόγελο της ευτυχίας χαραγμένο στο προσωπάκι της. Έλεγε, έλεγε, έλεγε… 🙂Η κα Ρουγγέρη γέλαγε με τις ατάκες της. Τι να κάνει η γυναίκα; 🙂

«Είσαι απίστευτη, βγάλε μας μια φωτογραφία με το κινητό μου, είσαι καταπληκτική!» της είπε. Και έτσι και έγινε. Σκεφτόταν να την αναρτήσει με κάποιο σχόλιο για την εικόνα που της άφησε. Εκτίμησα απίστευτα το γεγονός ότι με ρώτησε αν ανεβάζω φωτογραφίες της και όταν της είπα ότι όχι, τότε μου απάντησε ότι τότε εννοείται ότι δεν θα την αναρτήσει και ότι θα μείνει στο κινητό της να την καμαρώνει. Εκτίμησα την ερώτησή της και την στάση της και εννοείται ότι είναι προς τιμήν της!

Η παράσταση ξεκίνησε και η μικρή δεν κρατιόταν. Κάθε τόσο θυμόταν και από κάτι να πάει να την ρωτήσει αλλά ευτυχώς άκουγε τις απαντήσεις μου και έμενε στην θέση της 🙂 Είχε καταενθουσιαστεί!

Όλα ήταν άψογα για άλλη μια φορά! Και φυσικά όταν έχεις το καλύτερο δυνατόν αποτέλεσμα σε ένα ανοιχτό θέατρο στον χώρο σου απλά κεντάς! Κάποια στιγμή είναι στα υπόψιν μου να πάμε και από το θέατρό της όπου όλα σίγουρα είναι πιο «άνετα».

Όλα ήταν καταπληκτικά και ήταν μια έξοδος που είχε πολλά να δώσει και πραγματικά άξιζε. Στο τέλος διάλεξε και ένα βιβλίο, της έγραψε μια αφιέρωση, και δεν κρατιόταν να πάει σπίτι να πει στους υπόλοιπους για όλα αυτά που είδε, για την κα Ρουγγέρη, για το βιβλίο κτλ. Γέμισε το μυαλουδάκι της εικόνες, και μέχρι σήμερα κάθε τόσο μου λέει με παράπονο:

«Μου έλειψε η κα Ρουγγέρη! Πότε θα πάμε να την ξαναδούμε;»

Ο Πινόκιο

Μέσα Μαρτίου του 2014 και ο Πινόκιο θα ερχόταν στην πόλη μας και αποφασίσαμε να πάμε με την μικρή να το δούμε. Σύντομα η αίθουσα γέμισε. Η μικρή ανυπομονούσε απο την μια και απο την άλλη ντρεπόταν να ξεκινήσει να μιλάει όταν έπεφταν οι σχετικές ερωτήσεις που οι μικροί θεατές θα έδιναν την απάντηση. Απο τα μέσα και μετά λύθηκε σχετικά 🙂

Ήταν μια καλή προσπάθεια και ο Πινόκιο ήταν πολύ γλυκός 🙂 Αλλά και η πονηρή αλεπού δεν πήγαινε πίσω.

Ολοι οι ηθοποιοί προσπάθησαν να φέρουν το γέλιο στα παιδικά προσωπάκια που κάθε τόσο είχαν άποψη και την εξέφραζαν μέσα στην αίθουσα χα χα χα.

Στο τέλος όλοι οι πρωταγωνιστές έμειναν για φωτογραφίες και μας άφησαν με την υπόσχεση ότι θα τους ξαναδούμε σύντομα 🙂

Η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα να την πηγαίνω σε περισσότερες παραστάσεις και δεν το καταφέρνω. Χαίρομαι όταν βλέπω τις αίθουσες να γεμιζουν μιας και αυτό σημαίνει ότι δίνεται στα παιδιά η ευκαιρία να δουν κάτι διαφορετικό απο την τηλεόραση, να μάθουν να σέβονται αυτό που τους προσφέρουν, να γεμίζει το μυαλό τους εικόνες 🙂

DSC05403

Τα σκηνικά

DSC05405

Η γλυκιά αλεπουδίτσα

DSC05399 DSC05407

DSC05411

Σπύρος Ιωάννου ( Γάτος)

«Σ’ αγαπώ» !

Απειρες μανούλες κάθε βράδυ πηγαίνουν να τσεκάρουν τα παιδιά τους ενώ αυτά κοιμούνται.

Να δουν αν είναι καλά, να τα σκεπάσουν, να τα χαιδέψουν. Χρόνια και χρόνια μια συνήθεια που λες και είναι καταγεγραμμένη στο DNA των μαμάδων, γίνεται απο όλο και περισσότερες μαμάδες. Μέσα σε αυτές και εγώ λοιπόν…

Μια να την τσεκάρω, μια να την σκεπάσω, μια να την επαναφέρω «στην τάξη» μιας και δεν είναι λίγες οι φορές που οι στάσεις της καλύπτουν όλο το μέγεθος του κρεβατιού. 🙂

Δεν είναι λίγες οι φορές που της βγάζω τα μαλλιά απο το πρόσωπο μιας και το μόνο που βλέπεις απο τις στροφές είναι ένα κεφάλι γεμάτο μαλλιά και έτσι ήρεμη και γαλήνια, την χαιδέυω απαλά και της λέω «Σ’ αγαπώ!»

Ενα «σ’ αγαπώ» ήρεμο και βγαλμένο μέσα απο την καρδιά μου εκείνη την ώρα που τα συναισθήματα βγαίνουν στην επιφάνεια και δεν εμποδίζονται απο τόσα και τόσα πράγματα που υπάρχουν κατα την διάρκεια της μέρας όπως: «μάζεψες τα παιχνίδια σου;», «όχι άλλο παραμύθι στην τηλεόραση», «πρώτα πρέπει να τελειώσω την δουλειά μου», «πήγαινε να παίξεις», «μην διακόπτεις τους μεγάλους όταν μιλάνε».

Ενα «σ’ αγαπώ» γλυκό, σχεδόν να στάζει μέλι και εκεί που γυρνάς να φύγεις απο το δωμάτιο ξαφνικά μια γλυκιά φωνούλα σου απαντάει…»και εγώ!»

«Πολύ πολύ» της λέω χαμηλόφωνα με φωνή συγκινημένη

«είσαι η πιο καλή μαμά όλου του κόσμου»

Αξία ανεκτίμητη….:) ❤

forever friends 13

To sleep or not to sleep?

Ιδού η απορία! Ναι ή όχι στον ύπνο των μωρών στο κρεβάτι των γονιών;

Πέρα από την λογική και τα επιχειρήματα του καθενός μας, έρχονται να συμπληρώσουν το παζλ διάφορες μελέτες και έρευνες που βγαίνουν κατά καιρούς στο φως της δημοσιότητας που υποστηρίζουν ένθερμα πότε την μια πλευρά και πότε την άλλη!

Τι όμως είναι το σωστό; Υπάρχει σωστό ή είναι καθαρά στην προσωπική διάθεση του καθενός;

Και όταν λέμε ύπνος μαζί με τους γονείς για ποια ή μέχρι ποια ηλικία εννοούμε;

Αν χτυπήσετε την ερώτηση αυτή στο google σίγουρα θα βρείτε πολλές τοποθετήσεις όπως επίσης και τόνους αντιπαραθέσεων και κονταρομαχιών σε διάφορα forum, blogs, sites από ένθερμους υποστηρικτές της μιας ή της άλλης άποψης.

Πού είναι όμως η αλήθεια τελικά; Μα φυσικά στην λογική. Στην λογική για την ασφάλεια του μωρού.

Και για να εξηγηθώ. Όταν πέφτει σαν θέμα συζήτησης αυτή η ερώτηση καταρχήν το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι ότι μιλάμε για βρέφη; Από την στιγμή που έρχεται το παιδί στο σπίτι; Ή μέχρι….πότε αλήθεια;

Πριν όμως σας πω την δική μου και μόνη δική μου άποψη, ας δούμε τα συν και τα πλην αυτής της συνήθειας σύμφωνα με τους εκάστοτε υποστηρικτές της κάθε πλευράς 🙂 Πολλά απο τα παρακάτω είναι αποτελέσματα όπως προείπα ερευνών ή μελετών αλλά και επιχειρήματα των απλών καθημερινών μαμάδων. Κάποια μάλιστα προέρχονται και απο ένα αντίστοιχο άρθρο που είχα διαβάσει σε ένα αρκετά παλιότερο τεύχος του mommy

  • Γρηγορότερη και πιο εύκολη ανταπόκριση σε κλάμα, βουλωμένη μυτούλα, βήχα κτλ.
  • Γρηγορότερος και πιο «ξεκούραστος» για τις μαμάδες έλεγχος του πυρετού
  • Συχνότερος και πιο αποτελεσματικός έλεγχος των σκεπασμάτων του παιδιού
  • Με έναν παρεϊστικο ύπνο, ρυθμίζονται καλύτερα ο καρδιακός ρυθμός και η θερμοκρασία του σώματος του μωρού.
  • Διευκόλυνση του θηλασμού
  • Ανάγκη για συνεχή επαφή και εγγύτητα με το σώμα των μαμάδων μιας και έτσι αναπτύσσεται καλύτερα ο βρεφικός εγκέφαλος.
  • Συναισθηματικό δέσιμο και ισχυροί δεσμοί αγάπης

Από την άλλη πλευρά υπάρχουν τα εξής:

  • Επικινδυνότητα για την ασφάλεια του παιδιού
  • Μη συνεχόμενος και ξεκούραστος ύπνος της μαμάς
  • Φυσική συνέπεια του παραπάνω οι μειωμένες αντοχές και οι μισοάδειες μπαταρίες
  • Εκμηδενισμός του προσωπικού χώρου για τους γονείς
  • Το παιδί δεν αντιλαμβάνεται τι σημαίνει προσωπικός του χώρος
  • Όχι τόσο γρήγορη ανεξαρτητοποίηση του παιδιού όσο και μειωμένη ανάπτυξη της αυτονομίας του τόσο πρακτικά όσο και ψυχολογικά

Ιδίως στο κομμάτι της ιδιωτικότητας των γονιών εκεί και αν έχουν γραφτεί τα άπειρα σε όλα τα παραπάνω μέσα. Τι ανέραστες θα ακούσετε να κατηγορεί η μια μαμά την άλλη, τι χωρίς φαντασία, τι ατάκες «μόνο στην κρεβατοκάμαρα κάνετε εσείς σεξ; καημένες!» είναι πραγματικά να γελάς!

Η αλήθεια πιστεύω ότι βρίσκεται κάπου στην μέση. Επίσης να διευκρινίσω ότι δεν αναφέρομαι σε ιδιαίτερες περιπτώσεις επικινδυνότητας ή προβλημάτων υγείας ή καταστάσεων που ξεπερνούν σε σοβαρότητα κατά πολύ το μέσο όρο των μωρών

Ανήκω στις μαμάδες που τσεκάρουν το παιδί την ώρα που κοιμάται αν αναπνέει, κάθε φορά που θα περάσω από το δωμάτιό της. Αφού πέρασε ο λίγος πρώτος καιρός και μπήκε στην κούνια της, η οποία κούνια βρισκόταν στο δικό μας δωμάτιο. Υπήρχαν οι φορές που κοιμηθήκαμε μαζί στο κρεβάτι αλλά αυτό γινόταν όταν ο μπαμπάς μας έλειπε, και κυρίως τις πρωινές ώρες που είχα χορτάσει ήδη τον ύπνο και χουζούρευα. Ακόμα και τώρα κάνα πρωινό άμα θα έρθει, πόσο μάλλον τότε θυμάμαι να πιάνομαι ολόκληρη γιατί «έπειθα» τον εαυτό μου να μην κουνηθεί καθόλου και την χτυπήσω ή την πλακώσω με το σώμα μου χωρίς να το καταλάβω. Και μην βιαστείτε να διαμαρτυρηθείτε! Θυμηθείτε μόνο πως κλείνεις τα μάτια σου για λίγο και μπαίνεις σε βαθύ ύπνο που κρατάει αρκετούτσικα και εσένα σου φαίνεται δευτερόλεπτα. Ή θυμηθείτε όλες εκείνες τις φορές που κλείνετε τα μάτια και δεν έχετε κουράγιο να τα ανοίξετε. Το να πλακώσεις το παιδί κατά την διάρκεια του ύπνου είναι ο μόνος και ο πιο σημαντικός λόγος που αξίζει να το σκεφτείτε πολύ καλά πριν αποφασίσετε τι θα κάνετε. Η δικιά μου, που γύριζε σε όλο το στρώμα ήταν απίστευτα κουραστικό γιατί κάθε τόσο έπρεπε να προσέχεις μην βρεθεί κάτω από το κρεβάτι, (πράγμα που έχει συμβεί δυο φορές) πόσο μάλλον να έρθει να κολλήσει πάνω μου λίγο πριν αλλάξω πλευρό! Πω πω ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω!

Στην κούνια της λοιπόν για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο! Φυσικά και δεν έλειψαν οι άπειρες φορές που την τσεκάραμε, που απομάκρυνα κουβερτούλες, ζωάκια κτλ από κοντά της για να μπορεί να αναπνέει χωρίς τίποτα να της φράξει την αναπνευστική οδό και ας με έλεγαν υπερβολική. Έφυγε από το δωμάτιό μας και μπήκε στο δικό της στους 9 νομίζω μήνες και μάλιστα πίστευα ότι είχαμε αργήσει. Τα «δρομολόγια» σε πυρετούς ή για τους απλούς αναπνευστικούς ελέγχους βέβαια ήταν «μεγαλύτερα» αλλά ήθελα σιγά σιγά, μεγαλώνοντας να καταλάβει ότι ο καθένας έχει το χώρο του. Το κρεβάτι της μαμάς και του μπαμπά είναι πάντα διαθέσιμο, για πρωινά χουζουρέματα, αγκαλιές, γαργαλήματα και μεσημεριανούς μικρούς σε διάρκεια ύπνους (όταν μεγάλωσε πια περισσότερο). Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει σώνει και καλά να μιλάμε μόνο για τους πολύωρους βραδινούς ύπνους.

sleep

Τις φορές που ήταν τόσο άρρωστη ώστε να θέλει συχνότερη επιτήρηση για πυρετό, αντιπυρετικά κτλ και όταν η δική μου κούραση χτυπάει κόκκινα υπάρχουν οι εξής επιλογές. Αν έχω θέματα με τον πυρετό και κάθε τόσο την πιάνω, την φέρνω στο δωμάτιό μας είτε δίπλα από το κρεβάτι μας, πάνω σε ένα στρωματάκι έτσι ώστε με μια κίνηση να την ελέγχω. Η δεύτερη επιλογή (ανάλογα με το πόσο αρρωστούλα είναι κάθε φορά) είναι ότι έρχεται και κοιμάται σε ένα καναπεδάκι που έχω στο δωμάτιό μας και είναι κοντά μας χωρίς να είναι κολλημένη πάνω μας (το στρωματάκι η αλήθεια είναι ότι με δυσκολεύει λίγο όταν πρέπει να κατέβω απο το κρεββάτι). Η αλήθεια είναι ότι όταν περνάνε οι πιο δύσκολες μέρες αρχίζει τα νιάζια και τα λόγια αγάπης έτσι ώστε να συνεχίσει τον ύπνο της εκεί και τις υπόλοιπες μέρες 🙂

Τώρα πραγματικά, θέλετε να μου πείτε ότι πιστεύετε ότι το παιδί σας θα νιώθει λιγότερο αποδεκτό από εσάς αν σας «στερηθεί» κατά την διάρκεια της νύχτας;

Η συμπεριφορά μας, τα λόγια, ο τόνος, η ενασχόληση,οι αγκαλιές είναι αυτά που δείχνουν στο παιδί τα πάντα και αυτό δεν μετριέται σε νύχτα και σε μέρα αλλά σε άπειρες στιγμές που διαρκούν μια ζωή!

Τώρα όσο για το σεξ; Χα χα πραγματικά πρέπει να πέσετε σε μια τέτοια αντιπαράθεση. Εννοείται ότι δεν μπορείς να κάνεις σεξ όταν είναι το παιδί στο κρεβάτι. Αν ειναι το παιδί να είναι στο κρεβάτι και εσύ να τρέχεις στην κουζίνα είναι το ίδιο με το να είναι στο δωμάτιό του και εσύ στο δικό σου. Επίσης όταν το παιδί μεγαλώνει και κατεβαίνει απο το κρεβάτι-κούνια του όλοι οι χώροι είναι επίφοβοι ακόμα και η κρεβατοκάμαρά σου. Για αυτό πρέπει η πόρτα των γονιών να κλείνει όταν θέλουν την ιδιωτικότητά τους και αυτό να μάθει το παιδί με τον καιρό που θα περνάει ότι είναι σεβαστό, μη παρεμβατικό και απόλυτα φυσιολογικό. Τα όρια είναι για να τηρούνται και να ισορροπούν καταστάσεις.

Απο ανισόρροπους ενήλικες έχουμε γεμίσει, απο κακομαθημένα παιδιά που θέλουν τα πάντα την ώρα που τα θέλουν επίσης, απο γονείς που ψάχνουν «επιστημονικές και ψυχολογικές» επεκτάσεις σε κάθε καπρίτσιο του παιδιού τους ή σε κάθε δείγμα κακομαθημένης συμπεριφοράς επίσης! Απο ειλικρίνεια, όρια και άπλετη αγάπη έχουμε έλλειψη και αυτό δεν «χαλάει» από το να κοιμούνται τα παιδιά στα κρεβάτια τους ή να λέμε και κανένα όχι που και που. Πιστέψτε με!

Ολα αυτά φυσικά όπως και προείπα είναι η δική μου οπτική. Δεν την κάνει αυτόματα ούτε σωστή ούτε λάθος. Το κάθε σπίτι έχει τους δικούς του κανόνες και αυτό έχει και την δική του μαγεία 🙂

Η σχέση μπαμπά – κόρης μέσα απο ένα τρυφερό βίντεο

Ένα ακόμα τρυφερό βίντεο που βρήκα στο internet και σκέφτηκα να το μοιραστώ μαζί σας! 🙂

«12 πράγματα που κάνουν οι καλοί γονείς!»

Αν καταλάβαινε ο κάθε γονιός το πόσο σημαντικό ρόλο παίζει κάθε του κίνηση στην διαμόρφωση του παιδιού του τα πράγματα θα ήταν αλλιώς και θα είχαμε πολύ καλύτερα αποτελέσματα στους μελλοντικούς μας ενήλικες. Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δυστυχώς πιστεύουν ότι ξέρουν, ότι «το χουν», ότι «όπως μεγάλωσα εγώ έτσι και το παιδί μου» ξεχνώντας πολλές φορές τα δικά τους αρνητικά συναισθήματα όταν βίωναν κάτι που θα το ήθελαν αλλιώς. Πόσες φορές έχω δει συμπεριφορές που είναι απαράδεκτες. Συμπεριφορές που απορείς πώς κάποιος δεν μπορεί να νιώσει το πώς νιώθει το παιδί εκείνη την στιγμή; Συμπεριφορές ξερολίστικες που δεν χωρούν περιθώριο κουβέντας. Ποιος μπαίνει σε ένα μυαλό παιδικό να σκεφτεί πώς νιώθει ένα παιδί την ώρα που το προσβάλλεις; Την ώρα που το μειώνεις μπροστά σε κόσμο; Την ώρα που του στερείς την αγκαλιά σου;

Πριν συνεχίσω να διευκρινίσω ότι δεν μιλάω για τον μέσο όρο συμπεριφοράς. Μιλάω για τις ακραίες μορφές εκδηλώσεων. Όλοι έχουμε φωνάξει σε ένα παιδί, όλοι το έχουμε μαλώσει, το έχουμε βάλει τιμωρία κτλ Τα όρια πρέπει να υπάρχουν και να τηρούνται. Αλίμονο αν δεν ίσχυε κάτι τέτοιο. Το όριο των ορίων όμως είναι ένα σημαντικό θέμα. Ολοι έχουν άσχημες μέρες, όλοι είναι κουρασμένοι απο την δουλειά τους ή τις καταστάσεις γύρω τους και φυσικά άνθρωποι είμαστε με ευθύνες και τόσα που πρέπει να φέρουμε σε πέρας μέσα στην ημέρα. Ναι αλλά επιλέξαμε να γίνουμε και γονείς. Και τα παιδιά έχουν έναν ξεχωριστό ρόλο μέσα στην ζωή μας. Μαθαίνουν απο την ζωή μας. Μαθαίνουν απο τις συμπεριφορές μας. Ναι φυσικά και θα το μαλώσεις όταν χρειάζεται αλλά το παιδί πρέπει να ξέρει ότι το μάλωσες γιατί η συμπεριφορά του ήταν λάθος την συγκεκριμένη χρονική στιγμή και όχι γιατί το ίδιο δεν είναι αρκετά καλό για σένα. Ότι το μάλωσες γιατί το αγαπάς και θέλεις να γίνει το καλύτερο που μπορεί όχι γιατί ξέσπασες πάνω του τα δικά σου νεύρα

Ο τίτλος στο site που βρήκα αυτό το άρθρο γράφει «12 πράγματα που κάνουν οι καλοί γονείς». Προσωπικά θα τον άλλαζα και θα έγραφα «12 πράγματα που θα σας βοηθήσουν να γίνεται καλύτεροι γονείς ή 12 προυποθέσεις για να διαμορφώσετε σωστούς ενήλικες» Σας παραθέτω τα 12 αυτά στοιχεία και θα σημειώσω για άλλη μια φορά ότι δεν ισοπεδώνουμε τον ίδιο μας τον εαυτό για τα παιδιά ούτε βάζουμε τα παιδιά πάνω απο όλους και όλα ανα πασα στιγμή και αιτία. Ολα με μέτρο και με σωστές προτεραιότητες!

1. Ακούνε το παιδί τους
Κάθε μικρή ή μεγάλη ιστορία που έχει να σας πει είναι σημαντική. Κλείστε την τηλεόραση, αφήστε στην άκρη την εφημερίδα και αποφύγετε να απαντήσετε στο τηλέφωνο, όταν θέλει να συζητήσει μαζί σας ή έχει κάτι σημαντικό (για το ίδιο) να σας πει.

2. Κατεβαίνουν στο ύψος του
Όταν σας μιλάει, «κατεβείτε» στο ύψος του, γονατίστε στο ύψος των ματιών του και ακούστε το προσεκτικά.

3. Κρατούν την ψυχραιμία τους
Αν είστε πολύ θυμωμένοι λόγω μιας συμπεριφοράς ή κάποιου περιστατικού, αποφύγετε να επικοινωνήσετε, μέχρι να ανακτήσετε την ψυχραιμία και την ηρεμία σας, γιατί είναι αδύνατον να είστε αντικειμενικοί διαφορετικά. Είναι καλύτερα να σταματήσετε και να μιλήσετε στο παιδί αργότερα.

4. Επιβραβεύουν το παιδί τους
Να θυμάστε τα λόγια ενός πιτσιρικά: « Όταν τα κάνω θάλασσα, κανένας δεν το ξεχνάει. Όταν τα πάω καλά, κανένας δεν το βλέπει». Να θυμάστε να λέτε καλά λόγια και να επιβραβεύετε τις σωστές συμπεριφορές, γιατί δεν είναι αυτονόητες.

5. Επιβραβεύουν το παιδί τους για τους σωστούς λόγους
Αυτά για τα οποία τα επιβραβεύετε, τους δείχνουν τι θεωρείτε σημαντικό στη ζωή.

6. Δεν χρησιμοποιούν σκληρή κριτική
Μη χρησιμοποιείτε ποτέ φράσεις όπως: «Είσαι τεμπέλης», «… χαζός», «… ανίκανος», «Μην κάνεις σαν μωρό». Μην τις χρησιμοποιείτε ούτε όταν μιλάτε για άλλα παιδιά!

7.  Αποφεύγουν τις σκληρές συμπεριφορές
Τα παιδιά πάντα αντιγράφουν τις δικές μας συμπεριφορές. Αν τους φωνάζετε, θα φωνάξουν, αν τα χτυπάτε, θα χτυπήσουν, αν είστε αγχώδεις, θα είναι κι αυτά.

8. Δεν τους μεταδίδουν τους δικούς τους φόβους και ανασφάλειες  

9. Δεν κάνουν  κατάχρηση των απαγορεύσεων
Παρόλο που η ύπαρξη κανόνων στο σπίτι είναι χρήσιμη και απαραίτητη, δεν πρέπει να επιβάλλετε πολλούς στο παιδί σας, γιατί δεν θα μπορέσει να τους απομνημονεύσει.

10. Δεν κρατούν μούτρα στο παιδί
Μετά από μια διαφωνία, εσείς πρέπει να πλησιάσετε το παιδί. Αυτό δεν έχει την ωριμότητα ενός ενηλίκου, γι’ αυτό ο γονέας πρέπει να διατηρήσει το διάλογο.

11. Δεν κάνουν  κατάχρηση εξουσίας  
Η εξουσία σας πρέπει να προστατεύει το παιδί, γνωρίζοντας ότι είστε πιο δυνατοί από αυτό, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να στρέψετε αυτή τη δύναμη εναντίον του, κι ότι υπάρχει μόνο για να το καθησυχάζει.

12. Αγαπούν το παιδί τους γι’ αυτό που είναι  και όχι για αυτά που πετυχαίνει
Αν δίνουμε αξία κυρίως στις ικανότητές του, το παιδί μαθαίνει να λειτουργεί για να γοητεύσει και να ευχαριστήσει τους άλλους.

 

πηγή:imommy.gr

«Μη μιλάς σε αγνώστους»

Όλοι είχαμε ακούσει ως παιδιά το «Μη μιλας σε αγνωστους» και το ίδιο θέλουμε να διδάξουμε και στα παιδιά μας. Όμως δεν είναι μόνο οι «άγνωστοι» αυτοί που μπορει να κάνουν κακό σε ένα παιδί. Μπορεί να ειναι άνθρωποι του περιβάλλοντός τους -στενού ή όχι- του σχολείου, ακόμα και συγγενείς.

Επιλέξαμε κάποιες από τις πολύ ενδιαφέρουσες συμβουλές που βρήκαμε στο safelyeverafter.com και τις μοιραζόμαστε μαζί σας!

 

Επειδή η γνώση είναι δύναμη…

1. Υπενθυμίστε στα παιδιά σας: Οι ενήλικες δε ζητούν βοήθεια από τα παιδιά

2. Μην αφήνετε τα παιδιά σας από τα μάτια σας… ούτε για ένα λεπτό

3. Aντικαταστήστε τη λέξη «ξένος» με το «πονηρός». Δεν είναι το πώς μοιάζει κάποιος, είναι το τι λέει και το τι θέλει να κάνει με ένα παιδί που τον κάνουν επικίνδυνο και «πανούργο».

4. Ένας πονηρός μπορεί να είναι κάποιος που γνωρίζετε καλά, που δε γνωρίζετε καθόλου, ή που γνωρίζετε λιγάκι… όπως ο ταχυδρόμος ή ο φούρναρης. Οποιοσδήποτε προσπαθεί να κάνει ένα παιδί να παρακούσει τους κανόνες ή να βλάψει το σώμα του είναι πανούργος.

5. Ακούστε το παιδί σας. Αν δε θέλει να βρίσκεται με κάποιο συγκεκριμένο άτομο, όπως η babysitter, κάποιος συγγενής, ένας οικογενειακός φίλος, μην το πιέζετε. Μπορεί να είναι μια προειδοποίηση που αγνοείτε.

6. Προετοιμάστε τα παιδιά σας για την περίπτωση που χαθούν σε ένα εμπορικό κέντρο ή αν κάποιος τους ζητήσει οδηγίες ή βοήθεια.

7. Μη γράφετε το όνομα του παιδιού σας στην εξωτερική πλευρά των ρούχων ή της τσάντας του.

8. Τα μεγαλύτερα παιδιά πρέπει πάντα να βρίσκονται μαζί με κάποιο φίλο ή φίλη όποτε αυτό είναι δυνατό.

9. «Το άβολο συναίσθημα»: Βασιστείτε στο ένστικτό σας και πείτε στα παιδιά σας πως μπορούν να εμπιστευτούν το δικό τους ένστικτο.

10. Καθιερώστε έναν βασικό οικογενειακό κανόνα: δεν επιτρέπονται τα μυστικά, ειδικά με άλλους ενήλικες

11. Αφήστε τα παιδιά να αποφασίσουν μόνα τους το πώς θέλουν να εκφράσουν τα αισθήματά τους.Μην τα πιέζετε να αγκαλιάσουν ή να φιλήσουν κάποιον.

12. Αφιερώστε χρόνο στα παιδιά σας. Τα παιδιά που διψούν για προσοχή είναι τα πιο ευάλωτα στα κόλπα ενός πανούργου.

13. Γνωρίστε ποιοι είναι οι άνθρωποι που έρχονται σε καθημερινή επαφή μαζί του στο σχολείο και τις υπόλοιπες δραστηριότητές του

14. Αναπτύξτε καλή επικοινωνία με το παιδί σας ώστε να νιώθει άνετα να έρχεται να σας λέει αν κάτι το απασχολεί.

15. Διδάξτε τους τις έννοιες της ασφάλειας με γλυκό και χαλαρό τρόπο. Οι τακτικές εκφοβισμού κάνουν το παιδί να φοβάται και δεν είναι απαραίτητες.

——————

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Όσοι ψάχνουν για παιδιά θύματα συχνά τα παρακολουθούν και έρχονται σε επαφή μαζί τους με δόλιες μεθόδους.

Οι γονείς και τα παιδιά θα πρέπει να προσέχουν συγκεκριμένες συμπεριφορές που μπορούν να τους προειδοποιήσουν για τον κίνδυνο

 

Πιθανούς κινδύνους αποτελούν:

Κάποιος που επανειλημμένως αγνοεί κοινωνικά, συναισθηματικά ή φυσικά όρια.

Κάποιος που αρνείται να αφήσει σε ένα παιδί να θέσει τα δικά του όρια.

Κάποιος που επιμένει να αγκαλιάζει, να αγγίζει, να φιλάει, να γαργαλάει, να παλεύει ή να κρατάει ένα παιδί όταν ένα παιδί δεν επιθυμεί τη φυσική επαφή ή την προσοχή του.

Κάποιος που μοιράζεται ακατάλληλες προσωπικές ή ιδιωτικές πληροφορίες με ένα παιδί, που θα έπρεπε κανονικά να μοιράζονται μόνο με ενήλικες.

Κάποιος που συχνά επισημαίνει σεξουαλικές εικόνες ή λέει ακατάλληλες ιστορίες ή ανέκδοτα με υπονοούμενα μπροστά σε παιδιά.

Κάποιος που φαίνεται να ενδιαφέρεται υπερβολικά για τη σεξουαλικότητα ενός παιδιού ή εφήβου και ρωτάει επανειλημμένα για τη σωματική ανάπτυξή του.

Κάποιος που επιμένει ή επιδιώκει να περνά χρόνο μόνος του με ένα παιδί.

Κάποιος που φαίνεται «πολύ καλός για να είναι αληθινός», που προσφέρεται να κάνει babysitting σε διάφορα παιδιά δωρεάν – να τα πάει έξω βόλτα – να τους αγοράζει συχνά δώρα ή να τους δίνει λεφτά χωρίς λόγο.

Κάποιος που συχνά μπαίνει στην τουαλέτα την ώρα που μέσα είναι ένα παιδί ή ένας έφηβος.

Κάποιος που καλεί συνεχώς παιδιά να περάσουν ώρα μαζί του στο σπίτι, δελεάζοντάς τα με καινούρια παιχνίδια, gadgets, κουκλάκια – ειδικά αν είναι ένας ενήλικας που δεν έχει δικά του παιδιά.

Κάποιος που φαίνεται ιδιαίτερα απασχολημένος με το παιδί σας και λατρεύει να το πνίγει με την προσοχή του.

———-

Οι 10 χρυσοί κανόνες ασφάλειας

1. Το σώμα μου είναι δικό μου! (ή Είμαι ο κύριος του κορμιού μου!)

2. Γνωρίζω το όνομά μου, τη διεύθυνσή μου, τον αριθμό μου και τα ονόματα των γονιών μου. (Μην ξεχνάτε, τα παιδιά πρέπει να γνωρίουν τους αριθμούς των κινητών των γονιών τους!)

3. Οι ενήλικες που είναι ακίνδυνοι δε ζητάνε βοήθεια από παιδιά!! (πηγαίνουν σε ενήλικες αν χρειάζονται βοήθεια).

4. Δεν πηγαίνω ΠΟΥΘΕΝΑ και δεν παίρνω ΤΙΠΟΤΑ από κάποιον που δεν γνωρίζω.

5. Πριν πάω οπουδήποτε, αλλάξω τα σχέδιά μου, πριν μπω σε ένα αμάξι ακόμη και κάποιου γνωστού, πρέπει πρώτα να ΡΩΤΗΣΩ κάποιον κηδεμόνα. Αν δε μπορώ να ρωτήσω, η απάντηση είναι ΟΧΙ!

6. Τα σημεία του σώματος που καλύπτει το μαγιώ είναι ΑΠΟΚΡΥΦΑ.

7. Δε χρειάζεται να είμαι ευγενικός, αν κάποιος με κάνει να φοβάμαι ή να νιώθω άβολα. Μπορώ να πω ΟΧΙ… ακόμη και σε έναν ενήλικα, αν χρειαστεί.

8. Δεν κρατάω μυστικά… ειδικά αν με κάνουν να φοβηθώ ή να αισθανθώ άβολα. (Κανένας ενήλικας δε θα έπρεπε να πει σε ένα παιδί να κρατήσει μυστικό).

9. Αν χαθώ σε ένα δημόσιο χώρο, μπορώ να σταματήσω και να φωνάξω ή να πάω σε μια μαμά με παιδιά και να ζητήσω βοήθεια.

10. Πρέπει να ακούω πάντα τη φωνούλα μέσα μου, ειδικά αν μου λέει πως «κάτι δεν πάει καλά».

 

 

πηγή: eimaimama.gr

«Μαζεύω τα παιχνίδια μου και φεύγουμε»

Με την μητέρα μου απο τον καιρό που επέστρεψα στην Χαλκίδα, πίνουμε σχεδόν καθημερινά έναν μπορεί και δυο καφεδάκια την ημέρα.

Πότε το πρωί, πότε το απόγευμα ανάλογα με την διάθεση, το καθημερινό πρόγραμμα και τις δουλειές μας. Τα παιδιά με την παραμικρή αφορμή τρελαίνονται να πηγαίνουν συνέχεια σε εκείνη μιας και το έχουν δει λίγο σαν στέκι για παιχνίδι κτλ

Ίσως να θυμάστε ότι σαν μαμά πιστεύω τα παιδιά πρέπει απο μικρή ηλικια να αναλαμβάνουν κάποιες «δουλειές» σχετικές κυρίως με το συμμάζεμα. Σαν παιχνίδι στην αρχή σαν βίωμα αργότερα.

Ετσι πολλές φορές μαζέψαμε μαζί παιχνίδια, πολλές φορές οργανώσαμε σε ξεχωριστά σημεία τα παιχνίδια της ανάλογα με το είδος και πολλές φορές είπα το κλασικό «τα παιχνίδια σου τα μάζεψες;»

Χτες έπαιζε στο δωμάτιό της για αρκετές ώρες, πράγμα που με εντυπωσίασε το πόσο πολύ έκατσε. Επαιζε με φιγούρες και τουβλάκια και έφτιαχνε ολόκληρες ιστορίες.

Τα playmobil τα αγαπώ απο παιδί αλλά αυτές οι φιγούρες της Little People τις θεωρώ πολύ όμορφες για παιδιά. Είναι λίγο «γουτσου γουτσου». Απλές, παιδικές, γλυκές τόσο τα ζωάκια όσο και τα ανθρωπάκια της μου αρέσουν πάρα πολύ. Η αλήθεια είναι ότι έχει παίξει πολύ με αυτά. Κάποιες στιγμές τα αφήνει για λίγο στην άκρη και μετά απο κάμποσο καιρό ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια έτοιμα για νέες ιστορίες 🙂  

Μάλιστα είχε στήσει το σκηνικό εξαιρετικά! Σε τέτοιες περιπτώσεις αν είναι να φύγουμε δεν της ζητάω να μαζέψει παιχνίδια. Δεν με ανοχλεί να αφήσει την ιστορία της ως έχει και να την συνεχίσει όταν γυρίσουμε. Είναι άλλο το να υπάρχει ένας χαμός και άλλο να υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα παιχνίδια που την «περιμένουν» να γυρίσει 🙂

Της είπα λοιπόν ότι θα πάμε στην γιαγιά και αν θέλει ας τα αφήσει ως έχουν για να συνεχίσει την ιστορία της αργότερα.

«Οχι μαμά, έπαιξα πολύ ώρα και τελείωσα την ιστορία μου. Μαζεύω τα παιχνίδια μου και φεύγουμε»

Χάρηκα πολύ δεν σας το κρύβω.  Χωρίς να χρειαστεί να πω κάτι, έτρεξε μόνη της, ετοιμάστηκε, πήρε ότι ήθελε και έτοιμη 🙂

Η επανάληψη και η τακτικότητα σε αυτά που μαθαίνεις σε ένα παιδί είναι απαραίτητα στοιχεία για να πετύχεις την μάθηση σε ένα παιδί

Το άλλο κουλό είναι ότι σήμερα μου πέταξε ότι θέλει «μακαρόνια μακριά κοκκινιστά με σαλτσούλα δυναμωτική που με βοηθάει να μεγαλώσω…γιατί όταν ήμουν μικρούλα δεν μου άρεσε η ντομάτα» χα χα χα